อ่านแล้ว ทำให้นึกย้อนถึงตัวเองค่ะ สะดุดกับสิ่งที่อาจารย์บอกว่า สมัยเรียนเรามีวิชาอะไรที่ชอบไหม เราทำอย่างไรกับมัน สารภาพว่าไม่รู้ว่าตัวเองชอบอะไรค่ะ แต่ในขณะที่ทำก็จะพยายามทำทุกสิ่งที่ผ่านมาในมือเราอย่างสุดความสามารถ แม้จะไม่รู้ว่าตัวเองชอบอะไรกันแน่ในตอนเรียน แต่ความรู้สึกอยากเรียนรู้ของตัวเอง มันได้ถูกกระตุ้นผ่าน "ท่านอาจารย์ที่เคารพท่านหนึ่่ง" ที่จะเน้นย้ำเสมอให้เราอย่าได้เชื่ออะไร หากไม่ได้ใช้ปัญญาพิจารณาไตร่ตรองเสียก่อน (ตามหลักกาลามสูตร) สิ่งนี้มันยิ่งกระตุ้นให้เราทะยานอยากที่จะเรียนรู้ มันเป็นความพิเศษ

จนกระทั่งวันนี้ วันที่ได้ทำหน้าที่ของครู มีสิ่งที่รู้ว่าตัวเองชอบและอยากทำคืออะไร ความชอบ ความอยากนั้นคือการได้กระตุ้นให้ผู้เรียนได้เกิดพื้นที่และความรู้สึกอยากจะเรียนรู้ภายใต้ฐานคิด การเรียนรู้ที่แท้จริง

ขอบคุณอาจารย์สกลมากค่ะ ที่เป็นส่วนหนึ่งของการเรียนรู้ของดิฉัน เพื่อให้ดิฉันไปสู่เป้าหมายในการสร้างการเรียนรู้ของผู้เรียนต่อไป

หมายเหตุ- ดิฉันเชื่อว่าอิสรภาพแห่งการเรียนรู้ของตัวเองได้เริ่มต้นแล้ว