คุณขจิตคะ..

ถามมาก็ต้องตอบไป..จริงๆกะจะบอกตั้งแต่แรกแล้วแต่เวลาน้อยทุกที

• ที่เชียงใหม่มีญาติทำธุรกิจอยู่ในเมืองค่ะ (แถวท่าแพ) สะดวกในเรื่องการไปเรียน,การเรียนพิเศษ แถมมีพี่ๆ (ลูกป้า) ที่เรียนจบแล้ว และเก่งๆกันทั้งนั้น ...นอกจากจะดูแล-ควบคุมกำกับน้องได้ดีมากๆแล้ว ยังติวได้บ้างด้วย...(ดีกว่าอยู่ที่บ้านเกิดมาก... 
• คิดถึงอยู่แล้วหล่ะ...ก็ใช้วิธีโทรคุยกันเกือบทุกวัน (ส่วนใหญ่ฟังเธอพูดมากกว่า) บางทีโทรไปเธอก็ไม่ได้รับ...เพราะเธอบอกว่า"เหนื่อยมาก..โดยเฉพาะที่ไปเรียนพิเศษ แต่สนุกนะคะ"..มีเพื่อนๆ ดี ช่วยเหลือกัน ซึ่งเธอบอกว่า เพื่อนที่นี่ช่วยเหลือกัน เตือนสติกันดีมากๆ..บางวันเธอก็บอกว่า "วันนี้ โค-ตะ-ระ-หนุก เลยแม่" นอกจากนี้เราก็ ส่งหนังสือดีๆ ไปให้อ่านหรือช่วยเหลือเรื่องที่จะสนับสนุนเรื่องการดำรงชีวิตที่ดี ให้คำปรึกษาเวลาที่เธอต้องการ...
• ถึงแม้ว่าจะคิดถึงบ้าง...เราก็ต้องปล่อยเขาไปค่ะ..ชีวิตที่แท้เราก็ไม่รู้จะอยู่ถึงเมื่อไหร่...ทุกวันนี้ก็ทำมรณานุสติเกือบทุกวันอยู่แล้ว..อยากให้ชีวิตเขาแข็งแรงเร็วๆ (แต่ก็ต้องพร้อมด้วย)
• ยาวไปมั้ยคะกับคำตอบ...แค่นี้ก่อนและกันค่ะ

ขอบคุณนะคะที่มาเยี่ยมเยือนได้บ่อยเหลือเกิน เป็นรุ่นพี่ Blogger ที่ใจดีมากๆ...ขอบคุณจริงๆค่ะ (จริงๆยัง งงๆอยู่นะว่า ถามตรงนี้ ตอบตรงนี้ แล้วจะได้ตามมาอ่านถูกมั้ยเนี่ย....