อ่านบันทึกนี้แล้ว มีความสุขมากครับ ....  ไม่ใช่มีความสุขเพราะมีรูปตนเองเยอะหลายรูป (จริงๆ ไม่อยากให้มี...รู้สึกเหมือนจะเป็นนักการเมือง...ฮา) ...แต่มีความสุขเพราะความรู้สึกขณะไปเยี่ยมเด็กๆ วันนั้นมันผุดขึ้นมาอีกรอบ  ขอบคุณครูตุ๋มอีกครั้งครับ  ... ขอบคุณน้องอาร์ม เป็นบันทึกแรกที่น่าทึงทีเดียวครับ