สวัสดีค่ะท่าน...สมพงศ์ ตันติวงศ์ไพศาล

• แงแง..เป็นเสียงรำพึงว่า..ไม่ไหวแล้ว
• คิดถึงคุณพ่อคุณแม่จัง....คงต้องการที่พึ่ง
• ท่านเป็นที่พึ่งให้ได้อย่างดีทีเดียวค่ะ...ครูอ้อยล้ามากเลย..ยอมรับว่า...งานเรียงหน้าเข้ามาไม่เว้นแต่ละวัน 
• การกระจายอำนาจใจภาวะของการเป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลง  แล้วครูอ้อยจะเปลี่ยนแปลงอย่างไร...ในเมื่อทำแบบนี้มาตั้งนานแล้ว  หรือจะเปลี่ยนให้ย้ายไปอยู่ที่ไม่ต้องลำบากอย่างนี้...ก็ดีสิคะ
• คิดเข้าข้างตนเอง
• ครูอ้อยจะทำแบบที่แนะนำค่ะ....ระยะนี้ฝันร้ายแทบทุกวันค่ะ 
• วันก่อน  ต้นมะพร้าว  โค่นลงมาขวางทาง  ขับรถไปสอบที่มหาวิทยาลัยไม่ได้  ต้องล็อครถและวิ่งไปค่ะ  กว่าจะถึงมหาวิทยาลัย...เขาก็เลิกสอบกันแล้ว  เป็นอันว่า..ครูอ้อยต้องถูกซ้ำชั้นเรียนอีกปีหนึ่งค่ะ..เป็นการฝันร้ายมากๆค่ะ

ขอบคุณค่ะ