ความโกรธครอบงำนรชนเมื่อใด ความมืดมนย่อมเกิดขึ้นเมื่อนั้น..............

ความโกรธ(โทสะ) เป็นสิ่งที่ต้องละให้ได้ สำหรับนรชน(คนดี) ซึ่งต่างจากทุรชน(คนกันดารความดี)มักจะสะสมความโลภ ความโกรธ และความหลง  บุคคลใดที่ตกอยู่ในความครอบงำของ สิ่งสามสิ่งนี้ มักจะตกอยู่ในอเวจี เช่น

๑.คนที่มักโลภจะพอใจกับสิ่งที่ตัวเองได้มารอบตัวเปรียบเสมือนหนอนที่นอนอยู่ในถังส้วม 

๒.คนที่มักโกรธจะอยู่ท่ามกลางเปลวไฟตลอดเวลา

๓.คนหลงมักจะเป็นเห็นกงจักรเป็นดอกบัว เหล่านี้เป็นต้น

เพราะฉะนั้น ถ้าเราเห็นว่าสิ่งเหล่านี้ไม่ดี ก็ควรจะไม่ก่อให้เกิด ให้มีในตน ซึ่งอารมณ์ที่เกิดขึ้นภายในตนนั้นจะบั้นทอนสุขภาพ ทำร้ายจิตใจ ส่งผลให้ความเป็นมนุษย์เหลือน้อยลง มีแต่ความเป็นยักษ์ เป็นมารเข้ามาสิงมากขึ้น