ต่อไปนี้เพียงข้อเสนอ บน"ฐานคิด" ล้วนๆ นะครับ แม้ว่าการคิดจะมีฐานมาจากประสบการณ์เก่า แต่ก็ไม่ควรเอามาเป็นที่ยึด ..... ดังนี้ครับ
- ในกลุ่มนั้นใครคือ "ผู้นำตามธรรมชาติ" ให้ดูจากความฉลาดทางอารมณ์และการสั่งสมบารมี อย่าตัดสินทันที ต้องค่อยๆ ไตร่ตรองจากการทดลองมอบหมายงานกลุ่ม แล้วให้วางแผนการทำงานกันเอง
- ทำให้ผู้นำตามธรรมชาตินั้นเข้าใจ วิธีการถอดบทเรียน ด้วยการเอามาถอดบทเรียนร่วมกับเราก่อนว่า กลุ่ม "สะพานเหล็ก" คืออะไร เป็นมาอย่างไร มีสต็อกอะไร อะไรคือเป้าหมายปลายทางของสโลแกนของกลุ่ม ฯลฯ ขั้นตอนนี้ เทียบได้กับการ "สร้างครูแกนนำ"
- ถอดบทเรียนกลุ่มสะพานเหล็ก เราเป็นกระบวนกรพาถอดบทเรียนก่อน ในฐานะครู ในฐานะผู้เป็นมิตร โดยไม่ต้องให้สิทธิพิเศษอะไรกับ "ผู้นำตามธรรมชาติ"
- มอบหมายให้ไปถอดบทเรียนกันเองในประเด็นต่อไปนี้ ใครบ้างที่เขาเคยทำอะไรกับกลุ่ม "สะพานเหล็ก" เขาทำอะไรไว้ ทำไมเขาถึงทำ เขามีความจำเป็นอะไรไหม กลุ่มสะพานเหล็กคนดำเนินการกับเขาอย่างไร ให้เหมาะสม หลักจากดำเนินการแล้วจะเกิดผลอย่างไร ผลนั้นจะส่งผลกระทบต่อเขาอย่างไร ต่อกลุ่มสะพานเหล็กแต่ละคนอย่างไร ต่อครอบครัวเขา ครอบครัวเราอย่างไร ต่อชุมชนอย่างไร ฯลฯ โดยเราต้องคอยติดตามกับ "ผู้นำตามธรรมชาติ" ว่า คุยอะไรกันไปถึงไหน อย่างไร
- พิจารณาจากข้อ 4. แล้วค่อยเลือกที่จะ "ดึงพลัง" "ส่งเสริมเติมพลัง" หรือจะ "ดึงหลังด้วยกระบวนการเปลี่ยนอารมณ์" โดยยึดหลักของ ทฤษฎี "การสั่งสม"
สรุปแล้ว ใช้ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง นั่นเองครับ