ขอบพระคุณอีกครั้งครับ

ในเรื่องฟองอากาศนี้ก็อาจเป็นไปได้ ถ้ามีความพรุนเกิดมาตั้งแต่เริ่มการสร้าง 

แต่ประเด็นของการที่ฟองอากาศที่เป็นกาซ เบาและไม่มีพลังงาน การจะเคลื่อนที่ได้นั้นต้องมีการขับเคลื่อน เช่น การขยายตัวจากความร้อนสูง หรือ การบีบไล่ ที่น่าจะเกิดน้อยมาก และก็เป็นแค่การขยายตัวแต่ไม่น่าจะลัดเลาะไปอย่างที่ท่านอธิบายนะครับ

และที่สำคัญก็คือการเกิดรูพรุนมากๆนั้น เกิดในพระที่มีอายุมาก ที่สนับสนุนทฤษฎีการสลายตัวของสารอินทรีย์และเคลื่อนที่ของน้ำปูนมากกว่าการเคลื่อนที่ของฟองอากาศ

และอีกลักษณะหนึ่งสนับสนุนการเคลื่อนที่ของน้ำปูนก็คือ ความพรุนจะชัดเจนในพระที่แก่ปูนดิบ (แคลเซียมคาร์บอนเนต) มากกว่าพระแก่ปูนสุก (แคลเซียมไบคาร์บอนเนต แคลเซียมไฮดรอกไซด์) และลักษณะของรูจะพรุนละเอียดยิบไปทั้งองค์ กลม/มนแบบผิวปะการัง และพรุนแบบเปลือกหอยเก่าๆ ที่ทำให้ผมเชื่อมั่นต่อทฤษฎีน้ำปูนละลายออกมามากกว่าฟองอากาศและสารอินทรีย์

แต่สารอินทรีย์น่าจะเป็นปัจจัยหลักที่ทำให้ผิวพระขรุขระ เป็นหลุมขนาดต่างๆนะครับ

ขอแสดงความเห็นมาด้วยความเคารพครับ