ขออนุญาตตั้งข้อสังเกตนะคะ

การสื่อสารระหว่างบุคคลหรือกลุ่มคน มีจุดมุ่งหมายเบื้องต้นคือ ่เพื่อให้กิดความเข้าใจซึ่งกันและกัน

ก่อนนี้ก็เรียนรู้มาว่า การเรียนรู้ภาษาอังกฤษจะต้องเรียนรู้วัฒนธรรมของชาติที่ใช้ภาษาอังกฤษด้วย เพราะภาษาคือส่วนหนึ่งของวัฒนธรรม เมื่อจะสื่อสารกับชนชาติที่ใช้ภาษาอังกฤษ เราก็ควรจะใช้ภาษาให้เหมาะกับวัฒนธรรมของเจ้าของภาษาด้วย เพื่อให้เกิดความเข้าใจตรงกัน  

ในกรณีที่ผู้สื่อสารภาษาอังกฤษต่างก็ไม่ใช่เจ้าของภาษา แล้วถ้าต่างก็จะเอาวัฒนธรรมของชาติตนเป็นหลัก เช่น คนพม่าจะใช้วัฒนธรรมพม่า คนบรูไนจะใช้วัฒนธรรมบรูไน คนไทยจะใช้วัฒนธรรมไทย ฯลฯ  ก็คงจะสร้างความสับสนน่าดู เพราะฉะนั้น น่าจะใช้วัฒนธรรมใดวัฒนธรรมหนึ่งเป็นหลัก และวัฒนธรรมที่จะไม่สร้างความได้เปรียบเสียเปรียบ ก็คือวัฒนธรรมของชาติเจ้าของภาษา หรือย่างไร ตั้งเป็นประเด็นคำถามไว้นะคะ