"ผักตำลึงพึงเลื้อยไครเด็ดยอด  

นั่งเฝ้าบ่อน้น้ำแห้งขอดนั้นใครหนา

 มะละกอหนึ่งลูกปลูกนานมา  

เหลือยางขาวไหลทาฝีมือใคร.......(กนกพงศ์ สงสมพันธ์  รำพันไว้ในป่าน้ำค้าง