อ่านบันทึกนี้แล้ว ยิ่งชื่นชม "ท่าน ศน. สมาน เขียวเขว้า" เป็นทับทวี โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเปิดใจกว้าง นำความเห็นที่แตกต่างมาพิจารณา และที่ชื่มชมอีกอย่าง ก็คือ การมีความสามารถพิเศษด้านการเขียนการ์ตูนและหาช่องทางในการนำไปใช้ให้เป็นประโยชน์ต่อการศึกษา

ในเรื่องของสื่อการเรียนการสอน หรือสื่อสำหรับจัดการเรียนรู้ "ไอดิน-กลิ่นไม้" มีความเห็นดังนี้ นะคะ

สื่อที่ดี ต้องก่อให้เกิดการเรียนรู้ตามจุดประสงค์ แต่สิ่งแรกเลย คือ ต้องจูงใจผู้เรียนให้หันมาสนใจที่จะเรียนรู้ก่อน เพราะแม้สื่อจะดีอย่างไรแต่ไม่จูงใจให้อยากเรียนรู้ สื่อก็ย่อมไม่สามารถแสดงความดีนั้นออกมาให้ประจักษ์ได้ ผู้เรียนในอดีตจะค่อนข้างเชื่อฟังครู กลัวเกรงครู ครูจะบอกจะสอนอะไรก็มักตั้งใจฟังตั้งใจเรียน แต่เด็กในปััจจุบันจะไม่เป็นเช่นนั้น สื่อต้องตรงกับความสนใจจริงๆ จึงจะหันมาสนใจเรียนรู้ ซึ่งความสนใจก็จะแตกต่างไปตามวัย การ์ตูนก็ดูจะเหมาะกับเด็กประถมดี แต่ถ้าจะให้แน่ ก็ต้องทดลองใช้สื่อแต่ละชนิดเปรียบเทียบกัน นั่นแหละค่ะ

สื่อที่ "ไอดิน-กลิ่นไม้" ใช้ได้ผลดีกับนักศึกษาก็คือ สื่อที่เป็นเรื่องราวหรือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง ที่กำลังอยู่ในความสนใจซึ่งเผยแพร่ทางโทรทัศน์ โดยใช้เครื่องบันทึก บันทึกเป็น DVD แล้วนำไปเป็นสื่อให้นักศึกษาดู แล้วมีประเด็นให้วิเคราะห์ หรืออภิปรายให้สอดล้องกับจุดประสงค์การเรียนรู้

ตอนที่เป็นหัวหน้าโปรแกรมวิชาการศึกษาปฐมวัย และได้รับทุนจากสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ ทำวิจัยปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (PAR : Participatory Action Research) กับครูและผู้ปกครองเพื่อพัฒนารูปแบบการจัดการศึกษาปฐมวัย ผ่านโครงการบ้าน-โรงเรียนร่วมใจ ก็ได้บันทึกเทปโทรทัศน์จากรายการเพลง เกม นิทาน เป็นต้น เป็นสื่อเสริม ซึ่งได้รับความสนใจจากเด็กๆ มากค่ะ