havis + os, สฺ ตามหลังสระอื่น (อิ) ที่ไม่ใช่อะอา จะกลายเป็น ษ

manas+su ไม่เปลี่ยนเป็น ษ เพราะ หน้า ส ไม่ใช่สระอื่น (แต่เป็น สฺ สีเขียว) ใช้ มนะสุ หรือ มนสฺสุ ก็ได้

หวิรฺคฺ เขียนผิดครับ แก้แล้ว

หริสฺวามินฺ = ควรแปลว่า ผู้มีพระหริเป็นเจ้า หรือ ผู้มีเจ้าคือพระหริ

ปัจจัยกฤตก็เรียนหลังการานต์นี่แหละครับ มีน้อย แต่ใช้เยอะ

สันสกฤตระดับสูงจะเน้นความหลากหลายที่แตกต่างไปจากไวยากรณ์หลักๆ

พวกข้อยกเว้น หรือกรณีที่พบน้อย การเปลี่ยนแปลงทางไวยากรณ์ในแต่ละสมัย

รวมทั้งลักษณะไวยากรณ์เฉพาะสมัย เช่น ไวยากรณ์พระเวท

ไวยากรณ์คัมภีร์พุทธศาสนา

จากเอเชียใต้ไปกรีกคงจะไม่ถูกต้อง

จากเอเชียกลางแล้วขยายออกไปสองทางจะใกล้เคียงกว่า

การแบ่งกันคงเก่ากว่านั้น หรือใกล้เคียงนั้นครับ