สำหรับครูเก๋เจอปัญหานี้ค่ะครูรัช

๑.ลูกศิษย์อ่านหนังสือไม่ออก(ลูกศิษย์อยู่ ม.๒ค่ะ)  แต่ก็ต้องเรียนวรรณคดี ตัวชี้วัดของวิชาภาษาไทยว่าไว้ว่า ต้องสรุปเรื่องได้  วิเคราะห์เรื่องเป็น  ที่ครูเก๋ทำอยู่คือลูกศิษย์กลุ่มนี้ ใช้วิธีสรุปเรื่องแบบ  Story Map sinv Story  Line ค่ะ (ไม่รู้แก้ปัญหาถูกหรือเปล่า)  แต่ดูจากผลงานลูกศิษย์ที่อ่านหนังสือไม่ออก พอให้ทำมาส่งเป็นแบบนี้ พร้อมคำอธิบายเล่าเรื่องให้ฟังไปด้วย  เฮ้ย !!!! เข้าใจนี่หว่า

๒.ในขณะที่สอนภาษาไทยชั้น ม.๒ ห้องแสบสุด  เจอทั้งลูกศิษย์ชะนีแสบ  และลูกศิษย์ทะโมนแสบ  ฝ่ายชะนีทาแป้ง น้ำยาอุทัย ส่องกระจก หวีผมโดยไม่เกรงใจครูบาอาจารย์  สอนไปไม่ถึงสิบนาที  ต้องรีบทำความเข้าใจ(อย่างใจเย็น)กับฝ่ายชะนีถึงมารยาทเรื่องนี้ก่อนว่า  "การรักษาสวยรักงามไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับวัยรุ่น  แต่ที่ทำอยู่นี่ผิดที่  ผิดเวลา  เพราะฉะนั้นหากทำอีกครูจะแต่งหน้าใหม่ให้เธอ"  (พอได้ผลกับพวกแสบน้อยค่ะ ฮ่า ๆ)  สำหรับลูกศิษย์ทะโมนแสบล่ะก็  นี่เลยค่ะ ทะเลาะกันทุกคาบ ทุกวิชา คือ โทรศัพท์  ไม่รู้ติดเกม หรือดูคลิปโป๊ะ  แต่ที่ครูเก๋ทำคือ  ทำความเข้าใจก่อนว่าให้อดใจไว้รอตอนเย็นหลังโรงเรียนเลิก  แต่ถ้าเจอแสบหนัก ๆ ล่ะก็  "ยึดทันที"  คืนอีกทีตอนหลังสอบปิดภาคค่ะ  แค่ ๒ เรื่องนี้ ก็ปาเข้าไป  ๒๐ นาที แล้ว  แต่ถ้าไม่แก้ไขตอนนั้น  เดี๋ยวนั้น  ลูกศิษย์เราจะรู้ไหมคะ  ว่าสิ่งไหนควรทำไม่ควรทำ  ผิดก็ต้องแก้ไขเดี๋ยวนั้นนะคะ 

หากเข้าใจผิดล่ะก็  รบกวนแนะนำด่วนเลยค่ะ  จะได้นำไปปรับปรุงการสอนของตน  เพราะมีความเชื่ออยู่อย่างว่า คนเป็นครูสอนความรู้ให้ลูกศิษย์ทุกคนได้  แต่ขัดเกลาให้ลูกศิษย์ดีเท่ากันทุกคนไม่ได้  เพราะครูอย่างเราเป็นแค่เครื่องกรองน้ำค่ะ

(@^______________^@)