สวัสดีค่ะท่านพี่เหลียง...สิทธิรักษ์

ดูซีเรียสยังไงน้า  บันทึกนี้  ท่านพี่เหลียง...เอากำปั้นทุบดินหรือเปล่านี่   ก็รู้อยู่ปัญหานี้  รู้แบบเราต้องรู้ว่าต้องกินข้าวและดื่มน้ำทุกครั้งตามหลัง    แต่ก็มีหลายวันที่ลืมดื่มน้ำ  ...ไม่ว่ากัน

• เพราะสภาพสังคมเปลี่ยนไป องค์ความรู้ได้แพร่ขยายในขอบเขตไม่จำกัด

เราต้องแก้ที่ไหน  ในเมื่อปัญหานี้เดินทางอย่างรวดเร็วไปทั่วทุกหัวระแหง....ต้องบอกต้องเตือนกันยอ่างเร่งด่วน   ต้องจัดหลักสูตรการเรียนรู้อย่างปลอดภัยขึ้นมาเลย   กำหนดหน่วยกิตอย่างชัดเจน   ไม่ลองไม่รู้...ทำ...ก็ไม่เห็นเสียหายอะไร...ยังดัชีกว่าไม่ได้ทำอะไรเลย..ขอน้ำชาจิบหน่อยค่ะท่านพี่เหลียง

• เทคโนโลยี่ พัฒนาไปอย่างมากมาย

จริงค่ะ..ใช้หลักสูตรในข้อ 1 เลยค่ะ  กำหนดไว้ในทุกชั้นเรียน  ให้ฝังอยู่ในตัวนักเรียน..แบบความรู้ที่คงทน  ให้เรียน  ให้ศึกษากันทุกๆปีไปเลย..แบบเกลือจิ้มเกลือ...ชาของท่านพี่เหลียงยี่ห้ออะไร  อร่อยดีค่ะ..ซูดส์ส์

• การเคลื่อนไหวทางวัตถุ แวดล้อมตัวเราแหลมคมมากขึ้น

ผู้ใหญ่หลายๆคนยังเป็นเลยค่ะท่านพี่เหลียง  อ้อยว่า..อ้อยยังเป็นเลยค่ะ   เมื่อเราใส่หลักสูตรนี้ไปแล้ว   ต้องตามมาทำ pole ที่บ้านด้วย  แทรกซึมไปยังผู้ปกครองด้วยนะคะ   แบบ..แถม..เมื่อกรอกแบบสอบถาม  ประเภท  ให้เข้าไปฟังดนตรีในสวนได้ฟรี..อะไรแบบนี้ค่ะ  รับรองว่า...อืมมมมม...น้ำชาหมดแล้วค่ะท่านพี่เหลียง

• สภาพการสอน ไม่สอดคล้องต่อการเปลี่ยนแปลง

วาย..ท่านพี่เหลียง..มันเกี่ยวกับครูอ้อยนะคะข้อนี้  ครูอ้อยไม่ได้มรชีสิทธิไปดูครูท่านอื่นนะคะว่า...ท่านสอนอย่างไร   แต่สำหรับครูอ้อยคนนี้รับรอง..เดินออกมาจาก แคทตาลอกของกระทรวงศึกษาธิการเลยค่ะ...รุ่นแม่ไก่ด้วยค่ะ..อิอิ..คุยโตนะนี่

• วัฒนธรรมการรับรู้ทางสังคม แปรเปลี่ยนอย่างพลิกผัน

สื่อค่ะ..สื่อปล่อยปละละเลย  น่าจะเข้มงวดแบบตอนครูอ้อยยังเล็ก  ใครผมยาว(ผู้ชาย) ห้ามออกทีวี  ผู้หญิงแต่ตัวโป๊  ห้ามออกทีวี   ลองดูค่ะ  รับรอง  ดาราไม่มีเลยค่ะ..อิอิ

• ปัญหาการจัดการการศึกษา ไม่สามารถแก้ไขจัดการได้โดยสิ้นเชิง

อิอิ..ยิ้มยิ้ม...ต้องช่วยกันบรรเลงค่ะ  ดนตรีคณะนี้  เป่าขลุ่ยอย่างเดียวไมได้แล้ว  ต้องเป็นวง  ออเครสตร้าค่ะ  ท่านพี่เหลียงจึงจะสำเร็จค่ะ..ซูดส์ส์ส์  น้ำชาหมดพอดี..

บ๊ายบาย  ครูอ้อยไปล่ะค่ะ..รักษาสุขภาพค่ะท่านพี่