ถ้าหาจากสูตรของเว่ยหลางมีคำแปลภาษาไทยแล้วครับ
เสนชู่ (ชินเชา) เขียนว่า
กายของเราคือต้นโพธิ์ ใจของเราคือกระจกเงาใส เราเช็ดมันโดยระมัดระวัง ทุกชั่วโมง และไม่ยอมให้ฝุ่นละอองจับ
ส่วนฮุ่ยหนิง (เว่ยหลาง) เขียนว่า
ไม่มีต้นโพธิ์ ทั้งไม่มีกระจกเงาอันใสสะอาด เมื่อทุกสิ่งว่างเปล่าแล้ว ฝุ่นจะลงจับอะไร?