ความเห็น: ทางสายกลางของศาสนาพุทธที่ “ไม่ใช่” (ตอนที่ ๒)

ผมหมายถึงตอนที่เขาจะเลือกผู้รับตำแหน่งพระสังฆราชคนต่อไปครับ แล้วพระเสนชู่เขียนกลอนว่า

身是菩提樹，　The body is a Bodhi tree,

心如明鏡臺。　The mind a standing mirror bright.

時時勤拂拭，　At all times polish it diligently,

勿使惹塵埃。　And let no dust alight.

ส่วนท่านฮุยหนิง (ที่ยังไม่บวชและเขียนหนังสือไม่ได้) วานเขาเขียนว่า

菩提本無樹，　Bodhi is fundamentally without any tree;

明鏡亦非臺。　The bright mirror is also not a stand.

本來無一物，　Fundamentally there is not a single thing —

何處惹塵埃。　Where could any dust be attracted?

ปล. ผมคัดมาจาก Wikipedia ครับ