สวัสดีครับอาจารย์หมอ ป.ครับ 

เป็นช่วงที่โครงการวิจัยและประเมินผล เครือข่ายโรงพยาบาลสร้างสุข ของโรงพยาบาลท่าสองยาง ปางมะผ้า และหล่มเก่า พาทีมบุคลากรที่จะสร้างเป็นแกนนำดำเนินโครงการสร้างสุขในโรงพยาบาลแต่ละแห่ง มาอบรมอยู่ที่เชียงใหม่เพื่อสร้างศักยภาพทีมอยู่ ๔ วันน่ะครับ และวันที่ทางโรงเรียนสันทรายวิทยาคม จะมีกิจกรรมนั้นเป็นวันสุดท้ายพอดีซึ่งจะต้องมีกระบวนการถอดบทเรียนของเวที เพื่อได้แนวคิดดีๆสำหรับนำกลับไปสู่วงจรการทำงาน ผมจะช่วยเขาดูบทสรุปและคอยวิพากษ์แง่มุมต่างๆเพื่อเป็นการจัดการความรู้บนเวที ให้เครือข่ายได้การเรียนรู้เชื่อมโยงประเด็นการทำงานเข้ากับมิติสังคม สิ่งแวดล้อม วัฒนธรรม และอื่นๆในระบบสังคม เพื่อให้เห็นการปฏิสัมพันธ์กันและมีความเกี่ยวเนื่องกันอย่างใกล้ชิดของภาวะสุขภาพ แรงกดดันต่างๆในหน่วยบริการสุขภาพ กับสภาวการณ์ต่างๆของสังคม โดยแต่ละโรงพยาบาลจะมีบริบทของท้องถิ่นแตกต่างกันออกไป 

กระบวนการนี้จะอยู่ในช่วงท้ายก่อนปิดเวที แต่จำเป็นที่จะต้องติดตามดูกิจกรรมและข้อมูลบนเวทีตลอดกระบวนการทั้ง ๔ วัน แรกเลยนั้น ก็เลยนึกไม่ออกเหมือนกันครับว่าจะไปร่วมกิจกรรมของโรงเรียนสันทรายวิทยาคมได้อย่างไร พอดีช่วงที่จะปรับสภาพความพร้อมเพื่อการมีส่วนร่วมของที่ประชุม ทางทีมวิทยากรกลุ่มของเครือข่ายเขา ทำกิจกรรม Energizer และ Group Dynamic อยู่ ๒-๓ กิจกรรม เลยมีจังหวะทำสื่อแผ่นชาร์ตการ์ตูน เพื่อกุมคอนเซ็ปของการนำเอารูปไปจัดแสดง โดยใช้ชื่อว่า 'ศิลปะยุวสิกขา' ซึ่งแปลว่าศิลปะสำหรับเด็กและเยาวชนที่ยังเป็นผู้ต้องศึกษาอบรมอยู่ ทำได้ ๒-๓ แผ่น ก็ต้องวางมือไปทำงานบนเวที แต่ก็ยังดีที่พอจะมีสื่อช่วยเชื่อมโยงรูปภาพต่างๆให้มีความเป็นชุดนิทรรศการเดียวกันสักหน่อย

พอเสร็จแล้วก็รีบบึ่งรถไปชนิดที่เรียกว่าจะขับหลงทางหรือรถติดขัดไม่ได้เลย เพราะมีเวลาเพียงประมาณ ๔๐ นาทีกว่าเท่านั้นสำหรับเดินทางไปโรงเรียนสันทรายวิทยาคม รวมทั้งเวลาสำหรับติดตั้ง เลยต้องใช้ GPS แบบปากเปล่าคลำทางไป โดยโทรถามทางไปจากครูตูมเป็นระยะๆ พอไปถึงแล้ว น้ำใจของคณะคุณครูและเด็กๆนักเรียนนั่นเองครับที่ช่วยให้บู๊ตศิลปะดูเป็นเรื่องเป็นราว เพราะพอคุณครูตูมออกปากเท่านั้น ก็พากันมาช่วยติดตั้ง พรึ่บเดียวเสร็จเรียบร้อย ที่คิดว่าจะไม่ทันแล้ว ก็กลายเป็นมีเวลาพอได้ยืนคุยกันและได้ทักทายปฏิสันถารกันกับทุกท่าน รวมทั้งได้นั่งคุยกับท่านผู้อำนวยการโรงเรียนสันทรายวิทยาคมด้วย สนุกดีครับ