วิถีที่เราเลือก เป็นวิถีที่เราพึงพอใจเบื้องต้น หากเรานั่งลงและถามใจจากข้างในว่าเราชอบหรือเปล่า หากชอบและใช่ ก็ทำต่อไป...นี่คือปฐมบท

ต่อไปคือ สิ่งที่เราทำมีประโยชน์กับใครหรือไม่ กับตัวเรา ครอบครัว และสังคมที่เราอยู่ ...มันส่งผลระดับใด เมื่อพิจารณาแล้ว ก็เดินทางต่อไป

ผมคิดว่า โอกาสในการช่วยสังคมอีกรูปแบบหนึ่ง คือการเขียน ...เพื่อสะท้อนตัวตน เพื่อการเคลื่อนไหว อาจไม่ได้มากก็ขอให้เป็นจุดเล็กๆที่สร้างแรงบันดาลใจให้ใครสักคน

บันทึกของคุณพนัส งดงามด้วยความรู้สึกที่ละเอียดของ"คน" บันทึกลักษณะนี้เขียนยาก เพราะไม่ว่าจะเป็นรูปแบบการนำเสนอ ภาษาที่สวยงาม และเจือด้วยอารมณ์ ความรู้สึกที่ระอุข้างใน

ผมชอบอ่าน และผมก็รู้สึกเสมอว่า ไม่เคยอยู่ห่างไกลกับเพื่อนเลย