เรียนคุณหมอเปิ้น

-ทุกอย่างอยู่ที่ตัวบุคคล..รัก ชอบไม่เหมือนกัน....ผมรักหมาแต่ต้องเป็นหมาไทย เลี้ยงแบบไทยๆ กินอยู่แบบง่ายๆ .......บ้านไหนมีหมาเยอะๆก็จะพยายามไม่ไปหา (หมาบางแก้ว ดุมาก)....เคยขับรถไปเยี่ยมบ้านเพื่อนพอจอดเปิดรถยังไม่ได้ออกจากรถจ้าวไซบีเรียตัวใหญ่มากกระโดดเข้ามาในรถ (เขาดีใจเข้ามาหยอกเรา) กว่าขนเขาจะออกจากรถก็ต้องใช้เครื่องดูดฝุ่นเอาออก......

....วันก่อน (๑๑-๑๕ กพ.๕๕) ไปอบรมโค้ชต้นแบบที่มหาวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ด วิทยาเขตหัวหิน...คืนวันที่ ๑๐ พักค้างคืนบ้านพี่ประสิทธิ์ อดีตรอง ผอ.เขตพื้นที่การศึกษา บ้านอยู่หน้า รพ.เพชรรันต์ พี่เขาพาไปเลี้ยงข้าวขับรถเลียบคลองจนถึงบ้านลาดแต่ร้านปิดจึงเข้าเมืองไปกินข้าวร้านริมคลองทางไปหาดจ้าวสำราญ....ขากลับรถมีปัญหาทำให้ต้องพักกับพี่เขาอีกครั้ง...พี่ประสิทธิ์จะพาไปนวดแผนไทยที่ รพ.บ้านลาด...ป่าเดบอกว่าถ้าไปคงเจอคุณหมอเปิ้นแน่ๆ แต่ไม่ได้ไป...ตกกลางคืนมีอาการไอพี่ประสิทธิ์เอายามะขามป้อม รพ.บ้านลาดมาให้กิน และนำติดตัวมาจิบจนทุกวันนี้ (พี่ประสิทธฺิ์เป็นเพื่อนนักวู้ดบอล รู้จักกันเพราะเล่นวู้ดบอล เป็นชาวโคราช แฟนเป็นครูชาวราชบุรีเป็นเพื่อนป๋าเด ชื่อครูนราศรี เป็นนักวู้ดบอลเช่นกัน)