สวัสดีครับ คุณทศวรรษ 

ขอบคุณมากครับ ที่ยังติดตามมาตลอด และขอสวัสดีปีใหม่เ่ช่นกันครับ

ถ้าติดขัดตรงไหนก็บอกนะครับ

หรือจะให้ทบทวนเทวนาครีใหม่ จะได้เริ่มต้นจริงๆ จังๆ ก็บอกได้ครับ

สันสกฤต บาลี ฮินดี ถ้าเรารู้ภาษาใดภาษาหนึ่ง ก็จะแยกออกได้หมดเลยครับ

เอาอย่างนี้ แยกภาษาฮินดีก่อน, ภาษาฮินดีจะมีคำว่า है, और, मे บ่อยมากเห็นแบบนี้เป็นฮินดีแน่ๆ อีกอย่างหนึ่ง คำภาษาฮิืนดีจะไม่ค่อยติดยาวเป็นพืด จะแยกห่างเป็นคำๆ ครับ

ภาษาสันสกฤตกับบาลี ก็เอาเกณฑ์เดียวกับที่เราเรียนภาษาสันสกฤต/บาลี ในภาษาไทยนั่นแหละครับ ถ้าภาษาไหนมี ศ ษ หรือ ตัวสังโยค (ควบ) เยอะ ก็มักจะเป็นภาษาสันสกฤต นี่เป็นวิธีดูง่ายๆ ครับ

แต่ถ้าถามในเชิงภาษาศาสตร์ ภาษาฮินดีนั้น มีการผันรูปน้อยกว่า แทบไม่มีการสมาสคำ และไม่มีสนธิครับ

ส่วนภาษาบาลีนั้นมีพัฒนาการของศัพท์และไวยากรณ์ในทางที่ง่ายกว่า เช่น ไม่มีทวิพจน์ แจกการกนามหลายการกเหมือนกัน ทำให้รูปการกเหลือน้อย  ภาษาสันสกฤตนั้นมีการเปลี่ยนแปลงรูปทางไวยากรณ์มากกว่า พยัญชนะซ้อนกันมาก และสนธิหลากหลายกว่าครับ