ขออภัยครับ อาจารย์ ...ปริม pirimarj... ที่ทำให้เสียน้ำตาแต่เช้าเลย
ฉบับอื่นน่ะ ยังไม่ได้คัดนะครับ อ่านแล้วรู้สึกแปลกใจขึ้นมาทันที
บางทีภายนอกแข็งแกร่งมาก แต่เวลาคุยกับพ่อแม่ เหมือนคนละคน
ขอบคุณมากครับ ;)
ป.ล. ยังไม่พบจดหมายอาจารย์ในเมล์ที่ใช้ใน G2K นี้เลยครับ