เป็นเรื่องที่เยี่ยมมาก ให้แง่คิดในหลายแง่มุม ขอถ่ายทอดแลกเปลี่ยนประสบการณ์
๑. เคยป่วยหนัก เข้ารพ.ของรัฐและเอกชน การให้บริการรู้สึกสงสารตัวเอง แต่พอเห็นชาวบ้านตาดำๆ ผมสงสารเขามากกว่า ทำไมหมอไทย บริการเขาแบบนั้น หมอไม่ผิด แต่ ความเป็นมนุษย์ ทำไมให้กันน้อยจัง
๒.ผู้บริหารทั้งหลายมีตำแหน่งมีเงินเดือนมากมาย ทำไมไม่ทำหน้าที่ เสียสละเพื่อองค์กรบ้าง เอาแต่ตีกอล์ฟ ตามนาย เล่นการพนัน ชู้สาว ทิ้งบุคลากร เพื่อประโยชน์สุขส่วนตัว นับวันยิ่งเยอะ สักวัน รู้เมื่อสาย
๓. ต้องหันมาประเมินตนเอง ว่าประมาทกับชีวิตหรือไม่ ไปหลงกับงานที่เขามอบเขาสั่งมากน้อยเพียงใด กำลังหลงกับความสำเร็จ เกียรติ กล่อง รางวัล แค่ไหน จนลืมพอเพียง ลืมดูแลตนเอง หรือเปล่า
กลัว และ รู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ เหมือนกัน
ขอบคุณบทความดีๆ ครับ