1.) ศิษฺเยา {ปฺรภูตำ ภิกฺษำ|กรรม} คฺฤหสฺถสฺย ภารฺยา ภิกฺเษเต.

4.) เห วิษฺณุะ {ศิโว'ทฺย|สนธิ} {กนฺยำ|กรรม} {คํคำ|กรรม} ปริณยติ. (ใช้ว่า สมรส คนนั้นคนนี้, ไม่ใ่ช่ สมรสกับ)

5.) รเณ  อิษุภิะ กฺษตฺริยา ยุธฺยนฺเต ศตฺรูญฺจ ชยนฺติ

6.) นฺฤปาวตฺร มารฺเค(รถฺยายำ) กฺฤษฺณาภฺยำ ทศฺวาภฺยามวโรหตะ

(อศฺว เป็นทวิพจน์ เพราะพระราชา 2 องค์, หรือเอกพจน์ก็ได้ แต่ดูเหมือนใส่อศฺว เกินมาอีกตัวหนึ่ง)

8.) ปาปาทฺวฺยาธาทฺภยาทฺวิหคาวุตฺปตตะ

(ผมให้ศัพท์ผิดไปหรือเปล่าก็ไม่ทราบ, วฺยาธ)

9) สํธฺยโยรฺฤษฺโยรฺฤษฺโย เทวานฺปูชยนฺติ

(ตำราอื่นว่า -สฺ + ฤ เป็น -ะ ฤ, แต่ในที่นี้ใช้สนธิปกติไปก่อน)

10.) คฺรามสฺย มารฺเค(รถฺยายำ) คุรุะ ศิษฺยศฺจ สํคจฺเฉเต.

ผิดเล็กน้อยๆ ครับ

(อนุญาต ไม่มีสระอิ)

ขึ้นบทใหม่เลย...