· เห็นหัวข้อแล้วมีกิเลสอยากอ่านมากๆเพราะเรื่องของสายน้ำเสมือนเรื่องของตนเองเหมือนกัน (สมัยเด็ก วันๆ จะอยู่แต่ในแม่น้ำลพบุรี ที่หน้าบ้านจนตะไคร่น้ำติดตามตัวและโดนแม่ตีในทุกวันหยุดค่ะ)
· อ่านบันทึกพร้อมภาพนี้แล้ว มีอาการปิติ “ นิ่งแบบสงบลึก ขนลุก เป็นระยะๆ และน้ำตาซึม”อ่านจบต้องปาดน้ำตา..เป็นไปได้อย่างไร!!! ทุกครั้งที่คิดถึงความยิ่งใหญ่หรือพระคุณของแม่ ของแผ่นดิน..น้ำ...พระมหากษัตริย์... พระพุทธเจ้า...เป็นอย่างนี้ทุกทีเลย...
· ได้ดื่มด่ำกับภาพความสุข..จิตวิญญาณของความรักทั้งชีวิตครอบครัว...สายน้ำ..ความรักและชีวิตคือความงามภาพที่ออกมาจึงงดงามเกินที่จะกล่าว...
· ได้ดื่มด่ำกับบทกวีที่ลึกซึ้งเพราะเป็นความจริง...ความงามด้วยคุณค่าจากภายในโดยแท้
· ขอบคุณสำหรับบทเรียนรู้บทนี้เนื่องจากได้สร้างสมาธิ และสุขภาวะขณะอ่านได้ดียิ่งกับผู้อ่าน เมื่อได้อ่าน (แหววค่ะ) โดยไม่ต้องหาเวลาปลีกวิเวก ...