4.) โจรรับความผิดจากพระราชา = โจโร ราชาลฺลภเต อธฺรมมฺ ควรจะใช้คำว่า ทณฺฑมฺ แทน อธรฺมมฺ , เพราะ อธรฺม แปลว่าความไม่ยุติธรรม

5.) พ่อทำให้ลูกๆทั้งหลายยินดีด้วยของรางวัล = ชนโกโรจเต ปุตฺรานฺผไละ, เว้นวรรค เป็น  ชนโก โรจเต ปุตฺรานฺผไละ

6.) เราทั้งสองรับขวานเล่มนั้นมาจากเทวดา = ลภาวเห เทวาทฺปรศุมฺ, > เทวาตฺ

7.) พระราชาทรงให้เกียรติเหล่าบรรดาครูบาอาจารย์ทั้งหลายเสมือนหนึ่งซึ่งพระผู้เป็นเจ้า = นฺฤปติรฺวนฺทเต คุรุภฺยสิว เทวานฺ, > คุรุภฺย อิว เทวานฺ

12.) ฤาษีรับใช้พระหริ = ฤษิรฺหริํ เสวเต. > หรึ

ถูกหมดครับ เหลือแต่สนธิเล็กๆ น้อยๆ พยายามต่อไป

อาตมเนบท คงจะแยกกันชัดเจนกว่านี้ในภาษารุ่นเก่า (ภาษาพระเวท)

ใช้การกเดียวกัน แสดงว่าคำเหล่านั้นเชื่อมโยงกัน เช่น ขยายความกัน หรือเป็นสิ่งเดียวกันครับ

ลภฺ > ลาภ ถูกแล้ว   บทหลังๆ คงได้เรียนเรื่องพวกนี้ครับ

...ขึ้นบทใหม่