สวัสดีครับ อาจารย์กมลวัลย์

กลับมาถึงกท.ตอนเช้าตรู่(ตีห้า) ของวันที่๒๔ ครับ ยังสะลึมสะลืออยู่เล็กน้อย รู้สึกนอนไม่ค่อยพอ เพราะไม่ได้พักเลย มาถึงเชียงใหม่ เก้าโมงเช้ารีบบึ่งไปทำงานทันที

บันทึกนี้เป็นของเก่าที่เขียนไว้นานแล้วครับ ยาวพอสมควร ต้องแบ่งเป็นสามตอนกระมังครับ

แผ่เมตตาบ่อยๆ กรุณาจะเต็มขึ้นมาเอง...ผมว่าอาจารย์น่าจะมีกรุณามากนะครับ เพราะการเขียนบันทึกธรรมถือว่าเป็นการแสดงออกซึ่งกรุณาได้เหมือนกัน อยากให้ผู้อื่นได้สิ่งที่ดีดีไปใช้ปฏิบัติเพื่อให้พ้นจากทุกข์ครับ