...
อิฐกลางเก่ากลางใหม่กลางใจฉัน
รอยถลอกตอกยันบั่นบากถึง
ไทรต้นน้อยแทรกใส่ในคำนึง
เร่งขยับรับตรึงน่าซึ้งใจ
อุปสรรคขวากหนามทางตรงหน้า
มันทายท้ากำลังพลาดพลั้งได้
ถึงโอกาสมีน้อยค่อยค่อยไป
อยู่ที่ใจใฝ่คว้าพาก้าวเดิน
...
(เย้ แต่งได้แล้ว)