สวัสดีครับพี่แก้ว

ที่จริงผมเชื่อว่าไม่มีอะไรที่เราทำไปแล้วสูญเปล่าเลย เพียงแต่เราอาจจะเผอเรอมองไปผิดที่เท่านั้นเอง

สาเหตุส่วนหนึ่งก็เพราะ "ตัวชี้วัด" ที่เราตั้งไว้ก่อน ทำให้เกิด​ "กรอบ" ในการมองว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้างจากสิ่งที่เราทำ จนมองไม่เห็นสิ่งอื่นๆที่เกิดขึ้น หรือเห็น แต่ก็ไม่ได้ให้ความสำคัญ

ยกตัวอย่างงานการดูแลผู้คนของบุคลากรสาธารณสุข มีหน่วยงานไหนที่ให้ความสำคัญว่า ขณะที่เราทำงาน "ความสัมพันธ์" ระหว่างเรากับผู้คนเป็นเช่นไรบ้าง? อะไรที่เกิดขึ้นใน "ตัวมนุษย์" ขณะที่มีการดูแลกันและกัน นอกเหนือไปจาก mortality rate, morbidity rate, unit cost, profit และ artificial parameters อื่นๆมากมายที่ตั้งขึ้นมา

เราทำอะไรไป เราสามารถจะได้ 100% ได้ไหม หากเราได้แค่ 5% อีก 95% นั้นหายไปไหน และเพราะอะไร? เราไม่ได้อะไรเลยจาก 95% นั้นจริงๆหรือ? แม้แต่ความผิดพลาด เราก็ยังนำไปสอน ไปบอก ไปเล่าให้กับคนอื่นๆได้อีกมากมาย ถ้าเป็นเช่นนั้นแล้ว มันก็จะผิดกฏ thermodynamic ที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นและสูญหายไปเฉยๆ มันแค่เปลี่ยนสภาพไปเท่านั้น ขึ้นอยู่กับเราว่าเราจะเอาสภาวะที่เปลี่ยนแปลงนี้เป็นโอกาสนำไปใช้ประโยชน์ หรือมองว่าเป็นขยะ (เดี๋ยวนี้ แม้แต่ขยะ ก็นำไป recycle เกิดประโยชน์ต่อไปได้อีกเยอะ)