อาจารย์สะท้อนความเห็นแล้วทำให้นึกถึงเพลงบ้านคือวิมานของเราเลยนะครับ เห็นด้วยมาก ถึงเห็นด้วยอย่างยิ่ง และเห็นด้วยที่สุดครับ หรืออีกมุมมองหนึ่ง วิธีอยู่อาศัยและการได้สร้างปฏิสัมพันธ์เพื่อการอยู่อาศัย ตามโอกาสและสถานที่ต่างๆของคนเรานั้น ก็สามารถทำให้ความเป็นบ้านเกิดขึ้นได้นะครับ

ด้วยเหตุนี้ ที่ริมฟุตบาท ใต้สะพาน สนามหลวง พื้นที่สาธารณะ หลายแห่งในสังคม รวมทั้งในแหล่งที่คนทั่วไปอาจจะเรียกว่าสลัม ชุมชนแออัด และแหล่งเสื่อมโทรม เลยสามารถกลายเป็นบ้านกินหลับนอนอุ่นของผู้คนจำนวนหนึ่งได้เหมือนกัน

ในขณะที่ หลายแห่งที่รัฐบาลสร้างเป็นบ้าน หรือเอกชนทำเป็นโครงการพัฒนาเป็นที่อยู่อาศัย แต่ขาดการได้มีปฏิสัมพันธ์ที่ดีจากชาวบ้านและผู้คน ไม่ส่งเสริมให้ผู้คนได้เข้าถึงโอกาสเรียนรู้และสร้างวิธีอยู่อาศัยร่วมกัน เหล่านี้ สิ่งที่สร้างขึ้นเหล่านั้นก็อาจจะกลายเป็นที่ปล่อยร้าง คนไม่อยากอยู่ เพราะไม่รู้สึกเป็นเจ้าของ ไม่รู้สึกว่าเป็นบ้าน อย่างนี้ก็มีเยอะนะครับ