สวัสดีครับอาจารย์ชมัยภร บางคมบาง(แสงกระจ่าง)ครับ

กราบขอบพระคุณมากอย่างยิ่งในข้อทักท้วงเสริมให้ของอาจารย์ครับ ผมเลยถือโอกาสแก้ไขให้ถูกต้องเลยนะครับ แล้วก็กราบขอบพระคุณเสียงสะท้อนให้กำลังใจกลายๆของอาจารย์ด้วยครับ

ผมเป็นแฟนหนังสืออาจารย์ ทั้งติดตามผลงานหนังสือ การแสดงทรรศนะทางวิชาการ และเคารพชื่นชมบทบาทต่อสังคมวรรณกรรมกับหนังสือของอาจารย์ ที่มีคุณูปการมากมายต่อสังคมไทยมาแต่ไหนแต่ไรแล้วละครับ มากกว่าค่อนชีวิตของผม ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ผมได้อ่านตัวหนังสือของอาจารย์ที่เขียนจำเพาะให้กับผม ซึ่งเป็นเรื่องที่เกินจะคิดฝันมากครับ   

อีกทั้งเขียนให้ในบันทึกที่ผมเขียนออกมาด้วยความน้อมรำลึกเสมือนเขียนเป็นปฏิบัติบูชาแก่ผู้ซึ่งถือเป็นครูของคนศิลปะท่านหนึ่ง และอีกทางหนึ่ง ก็อยู่ในวาระที่คนทางศิลปะและสาธารณชนกำลังรำลึกถึงอาจารย์ศิลป์ พีระศรีอีกด้วย จึงนอกจากจะนับว่าเป็นกัลยาณมิตรทางปัญญาแก่ผมอย่างเอกอุแล้ว ก็เป็นการให้ความหมายแก่สิ่งซึ่งเหมือนกับเป็นสิ่งเล็กน้อยที่ผมทำเพื่อน้อมคารวะแก่ครูอาจารย์ ให้กลับบังเกิดเป็นความปลื้มใจและตื้นตันใจแก่ผมมากจริงๆครับ ช่างเป็นกำลังใจแก่ผมมาก และเหมือนกับช่วยให้ความมั่นใจต่อการทำหน้าที่ตรงแง่มุมนี้ให้กับสังคม(ขยายพรมแดนการอ่านและวิพากษ์ศิลปวัฒนธรรมในด้านที่สังคมควรหาทางทำเพิ่มขึ้นเรื่อยๆและบางส่วนนั้นเป็นแง่ที่ผมควรจะหาทางทำ)ได้มากอย่างประหลาดครับ

ด้วยความเคารพครับ