**สฺ ท้ายให้ระวัง ลืมทุกที**

 

1) √คมฺ (ป1, เอก.) = คจฺฉ - คจฺฉามิ ( ฉันไป ) (ต่อไปนี้ เราก็แปล พุทฺธํ ศรณํ คจฺฉามิ ได้แล้ว)

2) √ยมฺ (ป3, พหุ.) = ยจฺฉ - ยจฺฉนฺติ (เขาทั้งหลายให้)

3) √ปา (ป1, ทวิ.) = ปิพฺ - ปิพาวสฺ ปิพาวะ (เราทั้งสองคนดื่ม)

4) √ชิ (ป2, พหุ.) = เช - ชย - ชยถ ( ท่านทั้งหลายชนะ )

5) √วฺฤษฺ (ป3, ทวิ.) = วรฺษฺ - วรฺษ - วรฺษตสฺ วรฺษตะ (เขาทั้งสองโปรย)

6) √สฺถา (ป1, พหุ.) = ติษฐ ติษฺฐ- ติษฐามสฺ ติษฺฐามะ (เราทั้งหมดยืน)

7) √ภู (ป3, เอก.) = โภ - ภว - ภวติ (เขาเป็น)

8) √สฺมฺฤ (ป2, เอก.) = สฺมรฺ - สฺมร - สฺมรสิ ( ท่านนึกถึง )

9) √ทฺรุ (ป3, พหุ.) = ทฺโร - ทฺรว - ทฺรวนฺติ (เขาทั้งหลายวิ่งไป )

10) √นี (ป1, เอก.) = เน - นย - นยามิ (ฉันนำทาง )

11) √ฆฺรา (ป3, เอก.) = ชิฆฺร - ชิฆฺรติ (เขาดม)

 

จริงๆ ก็ถูกหมด แต่ผิดเล็กๆ น้อยๆ ตรงจุดข้างใต้

กับ สฺ เปลี่ยนเป็น นะ เสมอ เมื่ออยู่ท้ายประโยค และหน้าพยัญชนะบางตัว

ต่อไปนี้สนธิจะมีหลากหลาย นักเรียนต้องมีตาสับปะรดมากขึ้น

เป็นการมองหลายมิติ หลายมุม เหมือนเล่นหมากรุกเลย อิๆๆ

และจะยุ่งยากมากขึ้นเมื่อต้องแปลสันสกฤตเป็นไทยครับ

 

ระหว่างนี้ให้ฝึกเขียนสันสกฤต แ้ล้วส่งมาดู เหมือนเคยนะครับ