สวัสดีครับอาจารย์

เห็นชื่อบทความที่ว่า “ระบบโครงสร้างและกลไกในการอนุรักษ์  พัฒนาและคุ้มครอง  ภูมิปัญญาไท  สุขภาพวิถีไท : มาตรการด้านการจัดการความรู้  วิจัยและพัฒนา” นึกไม่ออกเลยว่าเขาจะนำไปสู่การปฏิบัติได้อย่างไร นี่เป็นการตีความจากชื่อบทความนะครับ…หากได้อ่านบทความเต็มอาจมีความเป็นเป็นอย่างอื่น…ที่บอกว่า “นึกไม่ออกเลยว่าจะนำไปสู่การปฏิบัติได้อย่างไร” ผมขอขยายความต่อครับ…

ในทัศนะผม…ผู้เสนอบทความนี้กำลังมองว่า  ภูมิปัญญาก็ดี…สุขภาพวิถีไทยก็ดี…เป็นวัตถุสิ่งของที่จะวางกลไก…และมีมาตรการไปจัดการได้…ซึ่งผมเห็นว่าไม่ใช่…

เราอาจจะเห็นว่าสิ่งเหล่านี้เปิดเผยตัวเองออกมาในรูปผลผลิตทางวัฒนธรรมได้…แต่ตัวของมันเองไม่สามารถจับต้องได้…นี่เป็นทัศนะของผมเกี่ยวกับภูมปัญญาและสุขภาพวิถีไทย

ก็อย่างที่เรียนไว้ตอนแรกครับ…หากได้อ่านบทความฉบับเต็ม….มุมมองอาจเป็นอย่างอื่น…หรืออาจเหมือนเดิม…ถ้าผมคาดเดาเนื้อหาถูก

สวัสดีครับ