คุณศรี รวบตอบทีเดียวเลยนะครับ
क्ष และ क्ष ก็เหมือนกัน แต่นิยมใช้แบบแรกมากกว่า ที่ออกมาเป็น क्ष นั้นคงเพราะไม่มีฟอนต์ที่สมบูรณ์ ปกติไม่เห็นเขียนแบบนี้ครับ แต่ถ้าเขียนก็โอเค อ่านได้..
ตัววิราม (ใต้ ก) เอาไว้สะกดว่าไม่มีสระตามมา (ปกติตัวพยัญชนะ ถ้าไม่ีมีอะไรตามมา ถือว่าประสมด้วยสระอะ) แต่ตัว กฺษ นั้นใช้ตัวพิเศษ คงเหมือน ญ ของเรา ถ้ามี สระ อุอู ประสมกับ ญ ตัว ญ ก็จะไม่มีเชิง
ตัว ร นั้นใช้สองแบบครับ ถ้าอยู่หลังพยัญชนะอื่น ก็จะเขียนข้างล่างพยัญชนะนั้น เช่น ปฺรา เขียน प्रा
แต่ถ้าอยู่หน้าพยัญชนะอื่น ก็จะเขียนข้างบนพยัญชนะนั้น เช่น ทรฺศ จะเขียน दर्श
สำหรับอนุนาสิก (เรียกอีกอย่างว่า จันทรพินทุ) เอาไว้เขียนบนเสียงอนุสวาระบางตัว ที่เน้นเสียงพิเศษ ตาลฺ โลกานฺ คำนี้ จะเขียน อนุนาสิกไว้บน ล ตัวแรก (ในเครื่องนี้พิมพ์ลำบาก) ในภาษาสันสกฤตพบน้อยมากครับ แต่เห็นบ่อยจะเป็นภาษาฮินดี เน้นเสียงขึ้นจมูกกว่าปกติเท่านั้นเองครับ