สวัสดีครับอาจารย์หมอ ป.ครับ
ผมเองเมื่อก่อนนี้ก็คิดว่าการสวมรองเท้าและรองเท้าบู๊ตทำนาทำสวนนั้นไม่จำเป็นและทำให้ชีวิตเป็นเรื่องมากไปเปล่าๆ แต่เดี๋ยวนี้สภาพแวดล้อมเปลี่ยนไปมากครับ ในดินโคลนบางทีมีแต่เศษขวดแก้ว โลหะ ของมีคม รวมทั้งการเน่าเสียก็ไม่ใช่เกิดจากสิ่งของในธรรมชาติอย่างเดียว แต่มีสิ่งปนเปื้อนหลายอย่างที่ทำให้เกิดมลพิษ บั่นทอนสุขภาพและเป็นอันตรายหลายอย่างได้เหมือนกัน เกิดแผลติดเชื้อได้ง่าย และเกิดอักเสบ กลายเป็นมีอาการรุนแรงมากกว่าที่ควรจะเป็น ซึ่งเห็นได้เรื่อยครับ บางทีหนามตำเกิดแผลนิดเดียว แต่เป็นหนามที่แช่อยู่ในแหล่งน้ำที่มีปนเปื้อนเยอะ ก็กลับอักเสบบวมฉึ่ง เจ็บป่วยและเกิดความทุกข์ทรมานตามมาหลายอย่าง หากมองอย่างนี้ก็เหมือนกับว่าจะจำเป็นนะครับ แต่เรื่องที่แปลกแยกออกจากสิ่งที่เคยทำตามๆกันมาอย่างนี้นี่ ก็จะต้องอาศัยการเรียนรู้ รอกระบวนการตรวจสอบ กลั่นกรอง และเลือกสรรการเปลี่ยนแปลงเอาเองเหมือนกัน กระบวนการชุมชนและการส่งเสริมกระบวนการปฏิสัมพันธ์เชิงการเรียนรู้ของชุมชน ให้ดำรงได้อยู่เสมอๆ จึงมีความสำคัญและจะมีบทบาทต่อมิติสังคมอย่างนี้แหละครับ