ขอบพระคุณ "พี่ใหญ่" "คุณน้องคนบ้านไกลจากอเมริกา" "ท่านแว่นธรรมทอง" และ "ป๋าเดของลูกศิษย์" มากนะคะ ที่กรุณาสละเวลามาให้กำลังใจและทักทายพูดคุย ด้วยน้ำใจไมตรีที่มีต่อ อ.วิ

ขอบพระคุณมากค่ะ ที่ "พี่ใหญ่" มอบถ้อยคำเสริมสร้างพลังใจน้องความว่า "ดีใจกับนักศึกษาด้วยค่ะที่มีอาจารย์ให้ความเอาใจใส่อย่างจริงจังเช่นนี้ เป็นแบบอย่างที่น่าชื่นชมมาก"

"คุณน้องคนบ้านไกลหุ่นทรมานใจสาว (ในวัยหนุ่ม) มาดภูมฺิฐานในปัจจุบัน" คุยว่า "จะทำงานหนักไปจนถึงเดือนตุลาเชียวหรือครับ จะฝากเพลงหนึ่งในร้อยมาก็ยังร้อน (ร้อง)ไม่ได้ คุณพี่ร้องเองไปก่อนก็แล้วกัน" คุณพี่ขอตอบว่า"อย่างที่พี่เคยเรียนพี่ใหญ่ไปแล้วว่า ยิ่งใกล้เกษียณยิ่งต้องเร่งทำงานหนักมากขึ้นไปอีก เพราะนับวันจะมีเวลาน้อยลงไปทุกที ที่จะได้ทดแทนคุณประเทศในบทบาทข้าราชการ ใต้ร่มบารมีพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว...เพลง 'หนึ่งในร้อย' นั้น คุณน้องเคยบอกว่า เขาใช้ร้องกันในวันแต่งงานไม่ใช่เหรอคะ เป็นเพลงหากินของพี่สาวคนโตของพี่ค่ะ ถ้าจะให้พี่ร้องเอง พี่คงต้องร้องเพลง "หนึ่งมิตรชิดใกล้" (ใจ แม้กายจะห่าง) แล้วล่ะค่ะ...จะรอฟังเพลงประสานเสียงจากครอบครัวคุณน้องพร้อมเสียงบรรเลงดนตรีจากฝีมือPianoของหลานสาวที่เรียนหมอนะคะ ...นานแค่ไหนก็จะรอ...ขอบคุณมากค่่ะ

"ท่านแว่นธรรมทอง" เข้าไปคุยเวลาใกล้ตีสอง ความว่า "ฝึกให้นักศึกษาได้เขียนตั้งแต่เป็นนักศึกษา เห็นด้วยอย่างยิ่งครับ...เมื่อ (ตอนที่ท่านเอง) ยังไม่เกษียณ...นักศึกษาไปฝึกสอน เขียนไม่ได้เลย ครับ เขียนบันทึกข้อความก็ไม่เป็น...อย่าว่าแต่ นักศึกษาฝึกประสบการณ์เลย..สิบเวร ตำรวจ บางคน เคยไปแจ้งความ...อ่านบันทึกประจำวันที่ให้การ บางที งง คำเชื่อม คำขยาย อ่านไม่รู้เรื่องเลยครับ...ดังนั้นเป็นการฝึกที่ดีมาก ๆ ครับ...สวัสดีครับ" ... ขอบพระคุณมากค่ะ ที่ท่านสนับสนุนอ.วิเรื่องการจัดให้นักศึกษาฝึกการเขียน สงสัยว่านักศึกษาคงจะไม่ค่อยได้เขียนในวิชาอื่นๆ ยิ่งการเขียนที่มีอาจารย์มาแก้ไขให้นี่คงจะไม่มีใครสละเวลามาทำ ยกเว้นอาจารย์ที่สอนวิชาภาษาไทย เพราะอ.วิพบว่า นักศึกษาส่วนใหญ่จะมีปัญหาการเขียนมาก ทั้งเรื่องการเขียนคำให้ถูกต้องตามอักขรวิธี และการใช้สำนวนภาษา ท่านลองดูเพียง 1 ตัวอย่างนี้สิคะ

"ป๋าเด" บอกว่า "ติดไว้ก่อนครับ..แล้วจะกลับมาอ่าน" ...เห็นติดอ.วิไว้หลายครั้งแล้วนะคะ สงสัยจะต้องเชิญไปร่วมกิจกรรมข้างล่างกับนักศึกษาแล้วล่ะค่ะ

ลบ

แจ้งใช้งานผิดนโยบาย