ขอบคุณ ดร.ปริมมากเลยครับที่ทำให้ได้รู้จัก 'แซะ'

ชื่อเหมาะกับลักษณะการใช้งานมากเลยครับ ท่าที่ชาวบ้านทำในขณะที่กำลังหาลูกฮวกนี่  หากเรียกว่าท่า 'แซะ' แล้วละก็ต้องเรียกว่าใช่เลยจริงๆครับ วันนี้ผมไปกาดวัวก็เห็น การได้เห็นวิธีใช้ของชาวบ้าน เลยทำให้สนใจที่จะยืนมองดูในรายละเอียดอยู่เป็นครู่เลยละครับ มันมีขนาดใหญ่มากพอสมควร

ตอนที่เห็นชาวบ้านใช้แซะนี่ ต้องเดินถือและแซะไปเรื่อยๆ ทุกครั้งก็จะยกขึ้นดู และก็ใช่ว่าเมื่อยกขึ้นดูแล้วจะได้ลูกฮวกหรือกุ้งหอยปลาปูติดขึ้นมาด้วยทุกครั้ง นานๆ สัก ๓-๔ ครั้ง บางทีก็เป็นสิบๆครั้ง ถึงจะเห็นชาวบ้านใช้มือหยิบบางสิ่งใส่ตะข้อง นอกนั้นเมื่อยกขึ้นดูแล้วก็มักจะเห็นสบัดทิ้ง ซึ่งแสดงว่ามีแต่เศษใบไม้ใบหญ้า กว่าจะได้สักหยิบมือหนึ่งนี่ต้องเดินข้ามทุ่งเป็นวันๆเลย เมื่อได้เห็นแล้ว ก็เข้าใจแล้วละครับว่าทำไมแอ็บลูกฮวกและอาหารที่ทำจากลูกฮวกของทางเหนือนั้น จึงถูกจัดให้เป็นเมนูพิเศษ