สวัสดีครับ น้อง ดร.ขจิต และ หลานชลัญธร แม่ไจ่ไจ๋ (ถ้าเรียกหลาน ไจ่ไจ๋ ต้องขยับเรียกปู่เป็นทวดเน้อ!!) ที่มาให้กำลังใจ ในเรื่อง เข้าคอสเรียน ระยะสั้น Business Management หลักสูตร 20 ชั่วโมง จากสื่อการเรียน ที่ได้มาจากมติชนออนไลน์ทีไปสัมภาษณ์ สวัสดิ์ หอรุ่งเรื่อง ซึ่งเป็นหลักสูตร ที่เปิดเอง สอนเอง เรียนเองครับ

งานนี้ต้องขอบคุณโกทูโน ที่ไห้โอกาสมีครูนิรนาม ที่มาคอยคลิ๊กเปิด (อ่านจริงหรือไม่ก็ไม่รู้)ให้กำลังใจบ้าง แต่ก็ไม่ไร เพราะไม่ใช่เรื่องสำคัญ
ที่สำคัญกว่าก็คือเรื่องธุรกิจ ที่คิดเอาเองว่า น่าจะไม่เป็นที่สนกันในวงการ ราชการสักเท่าไร สงสัยจะคิดว่าเป็นเรื่องยาก หรือไกลตัวหรือเปล่า ผมเองสมัยหนุ่ม ๆ ไม่สนใจผมก็เพราะคิดอย่างนี้

การรู้ไม่ทันทางของธุรกิจ ที่ไปเชื่อมโยงกับการเมือง แล้ววกกลับมาเชื่อมโยง กับชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คน รวมทั้งเราเองด้วย คิดไปคิดมาแล้ว คิดว่าเป็นภัย เชิงลึกของประเทศ ที่คนทั่ว ๆ ไปเห็นยากยิ่ง จึงเป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้ถูกเอาเปรียบ จนสังคมไทย วิ่งไล่สิงคโปร์ในทางสังคมไม่โกงไม่ทัน

จึงลงทุนนั่งวิพากษ์ ชื่นชมท่านสวัสดิ์ ที่ออกมาบอกเล่า และทำให้เรารู้ในสิ่งที่เราไม่รู้ จึงตั้งให้ท่านสวัสดิ์เป็นบรมครูของงผม และเชิญชวนทุกท่านมานิยมชมชอบท่าน ไปพร้อมกับผมด้วย และคิดว่าบันทึกนี้ หากทิ้งไว้นาน ๆ มีการเข้ามาคลิ๊กอ่าน ก็อาจจะได้ข้อคิด ความรู้ ความเข้าใจอะไรต่ออะไรที่เป็นเรื่องของธุรกิจไปบ้าง