- อาจารย์แม่เพิ่งกลับจากตอบขอบคุณในอนุทินล่าสุด ความว่า "ขอบคุณ "อ.นุ
" ผู้เป็นสัญลักษณ์ (Logo) ของ "ความดีงาม" ในใจของอ.วิ และลูกชาย "ดร.ขจิต ฝอยทอง
" ผู้เป็นสัญลักษณ์ของ "ผู้ให้ด้วยใจอาสา" ที่กรุณามาให้กำลังใจ อ.วิในเช้าวันแรกของเดือนแห่ง "วันอาสาฬหบูชา"" "วันเข้าพรรษา" และ "วันแม่แห่งชาติ
- แล้วอาจารย์แม่ก็ได้มาพบตัวอย่างที่ตอกย้ำ "ภาพลักษณ์ (Image) ของ "ผู้ให้ด้วยใจอาสา" ของ "ลูกขจิต" ในบันทึกนี้อีก ทั้งการมีความคิดที่จะ 1) พัฒนาบ่อน้ำของโรงเรียนให้เป็นบ่อเลี้ยงปลา 2) การปรับเปลี่ยนอาคารเก่าให้ให้เป็นโรงเห็ด และ 3) การพัฒนาแปลงปลูกผัก ให้กับโรงเรียนบ้านห้วยหวาย ตำบลหนองปลาไหล จังหวัดกาญจนบุรี
- แล้วก็ทำให้สะท้อนใจว่า ในขณะที่ "กลไกเล็กๆ แต่ยิ่งใหญ่ของประเทศ" เขามีความคิดจิตใจที่จะพัฒนาคุณภาพการศึกษาที่เป็นพื้นฐานสำคัญของการพัฒนาประเทศ แล้ว "กลไกใหญ่ๆ ที่ไร้ทิศทางในการพัฒนา" อย่างพรรครัฐบาลและพรรคร่วมฯ จนก่อให้เกิดปัญหารอบด้าน (เช่น ปัญหานโยบายจำนำข้าว จนข้าวล้นโกดัง ส่งออกไม่ได้เพราะประเทศลูกค้าหันไปซื้อข้าวจากอินเดียและเวียดนามที่ราคาถูกกว่า ปล่อยให้หอมแดงที่รัฐบาลใช้เงินภาษีของคนทั้งประเทศซื้อมาเน่าเสียเกือบทั้งหมด ปัญหาขาดการสนับสนุนสมาคมกีฬาต่างๆ ปัญหาสังคมที่มีข่าวอาชญากรรมทุกวันก็ว่าได้ และปัญหาความขัดแย้งทางการเมืองทั้งการแก้ไขรัฐธรรมนูญ และ พรบ.ความปรองดองแห่งชาติ) แล้วพรรครัฐบาลและพรรคร่วมกลับจัดงานพบปะสังสรรค์ร้องเพลงกันอย่างสบายอกสบายใจ ช่างเป็นภาพที่สร้างความเชื่อมั่นให้กับประชาชน ในความคิดจิตใจที่จะพัฒนาประเทศของพรรครัฐบาลและพรรคร่วมเสียเหลือเกิน
- กลับมาสู่ปัญหาเทคโนโลยีการศึกษา ที่ลูกขจิตพูดถึงทั้ง 4 ประการนับว่ามีความสำคัญและตรงใจอาจารย์แม่ทั้งหมด การหาทางให้นักศึกษาสามารถใช้เทคโนโลยีให้เป็นประโยชน์แก่การเรียนรู้ อาจารย์แม่ก็ดำเนินการอยู่อย่างต่อเนื่องในภาคเรียนนี้
- และปัญหาความเหลื่อมล้ำของการกระจายการสนับสนุนด้าน IT ของรัฐไปยังภูมิภาคต่างๆ ของประเทศก็ตรงกับที่อาจารย์แม่ประสบ คือ อาจารย์แม่ได้บันทึกรายการส่งเสริมการเรียนรู้ภาษาอังกฤษในรายการโทรทัศน์แทบทุกรายการ ที่สามารถใช้เป็นสื่อได้กับนักเรียนทุกระดับชั้นตั้งแต่ป.1-ม.6 แต่พอจะให้นักศึกษาฝึกประสบการณ์นำไปใช้ ก็พบปัญหาไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวก คือ ไม่มีห้องที่มี projector สำหรับฉายภาพขึ้นจอ แม้แต่โรงเรียนมัธยมประจำอำเภอที่ห่างจากจังหวัดแค่ 30 กม.กว่าๆ ก็มีห้องดังกล่าวอยู่ห้องเดียว ที่ใช้สำหรับการประชุมเท่านั้น Projector ที่มีในห้อง Lab.ภาษามีให้เห็นแต่ใช้การไม่ได้ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ถ้าทางโรงเรียนเห็นความสำคัญ ก็ไม่น่าจะยากเกินการหาทางจัดหาสิ่งดังกล่าวได้ด้วยตนเอง ดังที่ลูกขจิตได้ทิ้งท้ายว่า "ผู้เขียนฝากบอกสมาชิกว่า ปัญหาเรื่องเทคโนโลยีสามารถแก้ไขได้โดยพวกเราเอง" ซึ่งอาจารย์แม่ก็ได้ใช้กลยุทธ์ดังกล่าวเพื่อก้าวข้ามปัญหาเทคโนโลยีของตนเอง ดังที่ได้เขียนไว้ในบันทึกล่าสุด เรื่อง "ก้าวข้ามปัญหาเทคโนโลยี เพราะมี 'ใจ' "
