คะ ประทับใจ ที่ หนิง ทำงานกับนักศึกษาที่มีปัญหาสายตาคะ...เพราะสมัยเราเรียน เราไม่ค่อยได้เรียนร่วมกับเพื่อนแบบนี้ในมหาลัยเลย...แสดงว่า..เราแบ่งแยก
กลุ่ม....
การเรียนรู้ร่วมกัน จะทำให้นักศึกษาปรกติ ได้เรียนรู้ และรู้จัก เอื้ออาทร ต่อเพื่อน ไม่ใช่ว่า เร่งเรียน เร่งอ่านหนังสือ หวังเกรด เพื่อตน...แต่เราต้องดูแลเพื่อน
คนอื่นให้ไป พร้อมกับเราด้วย...เป็นการสอน ที่ ไม่ต้องสอน....ถ้า มหาวิทยาลัย เอื้อการเรียนรู้...เอื้อให้มี
บรรยากาศที่ดี...ดิฉันเชื่อว่า...บัณฑิตของเราจะมีจิตใจที่เป็นจิตอาสามากขึ้น
น้องหนิง ทำในสิ่งที่ดีมาก ที่น้อยคนจะช่วยสร้างโอกาสให้แก่ นักศึกษาที่ไม่สามารถเรียนทันเพื่อน
เพียงเพราะมีปัญหา กายภาพ แต่ไม่ใช่ ปัญหาที่ สมอง