สมพงศ์ ตันติวงศ์ไพศาล

     ขำจัง ....วัวเลี้ยวซ้ายไม่ได้ หรือคะ งั้นเวลาไถนาก็ต้อง ไปขวา ตลอดซิ...ก็เป็นเทคนิคของพี่ชิ้ว มั้ง....

     เรื่องควายไม่กินหญ้า...นี่เราก็เริ่มจาก ให้เด็ก เป็นการบ้านคะ เด็กจะมีสมุดบันทึกประจำตัว...บอกว่า ให้ไปบันทึก เรื่องราวอะไรก็ได้ อย่างต่อเนื่อง บรรยาย

เป็นรูป /สเก็ตรูปมา....

     ก็มีหนุ่มแป๊ะ ตอนนี้มาช่วยงานที่เด็กรักป่า เขากลับบ้านก้ไปบันทึก สเก็ตรูปควายมา พอดีควายที่บ้านออกลูกด้วย เขาก็วาดรูป มาอย่างละเอียด ภาพใกล้ไกล ทุกอิริยาบท....สเก็ตด้วย ดินสอ ภาพขาวดำ

สวยมากเลยคะ...พวกเรามาอ่านดู ก็ประทับใจกันคะ

ก้เลยคิดว่า น่าจะนำมาทำเป็นละครได้....ก็เลยมาผูกเรื่อง เป็นความรัก ความผูกพันของคนเลี้ยงกับควาย

....................................

   แต่ หน่อยว่า ควาย เป็นประเด็นที่ถกเถียงได้เยอะ

ควายเป็นสัญญลักษณ์ ของหลายๆอย่าง ทั้งถูกดูถูกและ สูงส่ง....

  เราต้องยกระดับ ควาย คะ....ให้ ควายเป็น

สัญญลักษณ์  ของความนุ่มนวล เป็น ความรัก เป็นอมตะ....เป็นสากล.....

   คนที่เลี้ยง วัว ควาย ก็ต้องมีความเข้าใจ ในภาวะสังคม และโลกที่เปลี่ยนไป แต่ความผูกพันต้องไม่เปลี่ยน....