- กลอนนี้ยิ่งอ่านยิ่งสะท้อนใจกับความเป็นไปของครอบครัวค่ะ

- เรื่องจริงที่ได้เห็นสายตาที่ว่างเปล่าของลูกศิษย์บางคน

- บางคนถึงขั้นมีแม่ มีพ่อ เป็นตู้เย็น โทรทัศน์  ลูกอยากได้อะไร เขียนโน้ตทิ้งไว้ เช้าลูกไปโรงเรียนพ่อแม่ก็ทิ้งสตางค์กับโน้ตไว้ที่หลังตู้เย็นบ้าง โทรทัศน์บ้าง เคยทิ้งใจให้ลูกคงจะนีับครั้งได้ สุดท้ายน้ำตาไหลทั้งคู่ตอนรู้ว่าตั้งครรภ์ขณะกำลังศึกษาเล่าเรียน ตอนลูกติดยา

- ขออนุญาตินำกวีบทนี้ไปสอนลูกศิษย์ให้ได้ขบคิด และวิเคราะห์ตนเอง ในกิจกรรมโฮมรูมลูกศิษย์ชั้นม.2/3 ที่ตนรับผิดชอบนะคะ

(@^______^@)