สวัสดีครับอาจารย์ธนิตย์ครับ

ไหลบัวและเหง้าบัวนี่ หินสุดยอดทั้งการงมและการนำไปดำอีกครั้งเลยละครับ ยิ่งกว่าการกู้ข่ายดักปลาอีกครับอาจารย์ ข่ายดักปลานั้น หากใครไม่อดทนพอและมองแพทเทิร์นที่ยุ่งไปหมดของตาข่ายไม่ออกละก็ ไม่มีทางแกะปลาและสิ่งที่ติดข่ายออกในสภาพที่ดีได้ และข่ายก็จะพังเละเทะ ไหลและเหง้าบัวก็แบบนั้นเลยครับ และยิ่งไปกว่านั้นก็คือ พวกหน่ออ่อนและส่วนที่กำลังตูมๆแตกออกมาตามรากกับไหลนั้น เปราะบางอย่างที่สุดและเป็นความอยู่รอดของไหลและเหง้าบัวทั้งหมดอีกด้วยครับ

แต่ละยอดจะงอกขึ้นเป็นหนึ่งกอและให้ดอกหนึ่งดอก แต่มันหักง่ายมาก โดนผิดท่านิดเดียวก็หัก และหากหักเสียแล้วก็เป็นอันหมดสภาพที่จะงอกตรงไหลนั้นๆ ตอนงมจึงต้องงมอย่างทะนุถนอมทีละไหลทีละเหง้า ตอนปลูกก็เช่นกัน ระหว่างปลูกเลยต้องรู้สึกยิ่งกว่าเดินจงกรมเสียอีก ผมละทึ่งคนงมไปฝากและทึ่งเจ้าหนูคนที่หอบหิ้วถุงขึ้นรถตะรอนๆไปได้ตั้ง ๓-๔ ร้อยกิโลเมตรละสิอาจารย์

ปลูกบัวนี่เหมือนกับสอนหนังสือมากเหมือนกันเลยละครับอาจารย์ การสอนคนและดูแลการเรียนรู้ให้กับลูกศิษย์และผู้คนต่างๆนั้น จะอ่อนล้า เหนื่อยยาก ยุ่งยากแสนเข็ญ ซ้ำซากจำเจแค่ไหน ก็ต้องดูแลอย่างดีที่สุดเหมือนกับต้องปฏิบัติจำเพาะต่อยอดอ่อนของบัวทีละหน่อ ไหลบัวทีละชุด