สวัสดีครับคุณณัฐรดาครับ

การบันทึกและถ่ายทอดความรู้สึกนึกคิดไปกับภาพถ่ายนี่ เป็นวิธีทำงานศิลปะเชิงสังคมในสื่อออนไลน์ที่ดีมากเลยนะครับ หากเป็นการจัดแสดงในหอศิลป์หรือแหล่งจัดแสดงนิทรรศการที่ต้องนำไปติดตั้งจริงๆ ก็จะได้บรรยากาศและอารมณ์อีกแบบ ข้อดีก็คงจะเป็นการให้ความมีประสบการณ์ตรง แล้วก็มีองค์ประกอบกิจกรรมชีวิตของคนทำงานกับกลุ่มผู้ชม ที่ก่อให้เกิดปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และเกิดกระบวนการทางสังคมวัฒนธรรมที่ซับซ้อนได้ดีกว่า แต่ก็มีข้อจำกัดมาก โดยเฉพาะจัดแสดงแต่ละครั้งก็ต้องใช้ทรัพยากรมากมาย ควักกระเป๋าลงขันกันเป็นแสน ใช้เวลาเตรียมการเป็นปี และจัดแสดงได้ในระยะเวลาจำเพาะ

แต่ลองนำมาทำในรูปแบบนี้ เหมือนกับเป็นแกลลอรี่ออนไลน์ แม้จะดูฉาบฉวยมาก ลดทอนความมีประสบการณ์และการได้รสนิยมชีวิต โดยเฉพาะองค์ประกอบทางสุนทรียภาพ ลงไปมาก แต่ก็ทำให้เป็นสื่อเพื่อการได้อยู่กับตนเองดีมากทั้งคนทำงานและผู้ชม อีกทั้งยืดหยุ่นและสนองตอบต่อข้อจำกัดที่หลากหลายของผู้คนได้สูง ทำให้เป็นแหล่งที่คนทั่วไปเข้าถึงศิลปะ การเรียนรู้ทางสังคมและการพัฒนากระบวนการคิดด้วยภาษาศิลปะ ได้ลึกซึ้งและง่าย อย่างที่ต้องการแตกต่างกันไปได้ดีกว่ามากเลยนะครับ

พอมีโอกาสถ่ายภาพ เขียนรูป เขียนความถ่ายทอดภาวะด้านใน ก็มักจะนึกถึงวิธีอย่างนี้ไปด้วย ก็ได้สนุกตรงหาลูกเล่น ศึกษาทดลอง สั่งสมประสบการณ์ต่อรูปแบบและวิธีการดีๆไปด้วย

วิธีทำงานศิลปะและนำเสนอผสมผสานไปกับการให้การเรียนรู้หลายๆด้าน ทั้งของตนเองและผู้สนใจทั่วไป ในโอกาสต่างๆอย่างของคุณณัฐรดา ก็เป็นวิธีหนึ่งที่น่าสนใจและผมก็ชอบมากเช่นกันครับ เป็นความสามารถนำเอาสิ่งดีๆจากหลากหลายสาขา มาบูรณาการเข้าด้วยกันภายในกระบวนการเรียนรู้และถ่ายทอดสู่การปฏิบัติออกมาของปัจเจก เวลาได้ดูแล้ว ก็ได้ทั้งเรื่องราวที่นำเสนอและได้ศึกษาวิธีการดีๆไปด้วยเลยละครับ