เรื่องนี้แม้เล็ก ๆ ก็เป็นเรื่องใหญ่ได้ เคยพูดไว้บ้างกับ

พวกเราหลายท่าน รวมทั้งคุณหมอ ใน

http://www.gotoknow.org/blogs/posts/486402

เรื่องนี้คิดว่า มาจากพื้นฐานชีวิต  การรับการเลี้ยงดู

ความอบอุ่นในชีวิต  ชีวิตที่ไม่ขาดมาตั้งแต่ในวัยเด็ก

การอบรมสั่งสอนจากโรงเรียน ที่ก่อให้เกิดการเรียนรู้ว่า

การแสดงความยินดีกับคนอื่น เป็นกิริยาวาจาที่สร้างเสน่ห์

ให้แก่ตัวเอง เป็นการแสดงออกที่เป็นคุณแก่ตัวเอง

การไม่แสดงออกยามคนอื่นได้ดี อาจแสดงออกถึงความอิจฉาริษยาได้

ซึ่งความอิจฉาริษยา มีแต่โทษแก่ตัวเอง อิจฉาใครไปก็ไม่ได้อะไรดี

ไม่อิจฉาใคร  มีแต่ดี มีคุณจริง กับตัวเอง  เด็กต้องได้คอนเซ็ปอย่างนี้ไป

จึงจะทำให้เขาชมคนอื่นได้ ทั้งที่อยู่ไกล้ ๆ และไกลตัว