สวัสดีค่ะ อาจารย์ ดร.ป๊อบ
- ประสบการณ์นี้เพื่อนสมัยเรียน เจอกับสถานการณ์นี้เต็มๆ เลยค่ะ
- กับลูกคนแรกในตอนที่กำลังเครียดกับการเรียนปริญญาโท ทำให้เธอมีเวลาอยู่กับลูกน้อย แทนที่จะนอนเล่นและอ่านหนังสือให้ลูกฟัง ตั้งแต่อยู่ในท้องตามที่ตั้งใจ กลายเป็นต้องมานั่งอ่านหนังสือเรียนจนให้กำเนิดลูก ด้วยคุณตา คุณยายก็มีอายุที่เยอะมากแล้วจึงไม่ค่อยได้เล่น ได้คุยกันหลานตัวน้อยแบบจุ๊กจิ๊ก แถมยังปล่อยให้หลานอยู่กับทีวีมากกว่าด้วย .. พ่อหลานชายเลยไม่ค่อยพูด จน ๒-๓ ขวบยังได้แค่เป็นคำๆ
- เพื่อนตัดสินใจลาออกจากการเรียนหนังสือเพื่อมาดูแลลูกน้อยอย่างเต็มที่ค่ะ ปัจจุบันพ่อหลานชายขึ้นชั้นประถมแล้วค่ะ มีเพื่อนเยอะสนุกสนานไปตามประสา ช่างคุยค่ะ ^^
- แต่ก็ให้เสียดายเพื่อนที่ต้องลาออกจากการเรียนค่ะ แต่เพื่อลูกแล้วเค้าบอกว่าไม่เสียดายหรอกค่ะ ^^