เท่าที่ผมอ่านมาผมรู้สึกว่า "สันโดษกับสมถะ" ดูเหมือนจะเป็นแนวคิดที่อยู่ในแก่นของทุกศาสนาที่จะเป็นแนวทางไปหาความสุขอันสงบครับ

คิดถึงช่วงเรียนเหมือนกันครับ รู้สึกชีวิตช่วงนั้นได้สัมผัสความสันโดษกับสมถะได้ดีแล้วก็มีความสุขดีครับ แต่พอกลับมาทำงานสิ่งที่ขาดหายไปคือความสุขแบบนั้นครับ

ขอบคุณบันทึกนี้ที่เตือนถึงความทรงจำดีๆ ครับ