สวัสดีวันหยุดค่ะ เมื่อกี้มาโพสต์แล้วครั้งหนึ่งแต่หายวับซะนี่ เฮ้อ ทำราวอยู่ไกลปืนเที่ยงซะเหลือเกิน

เขียนว่าอะไรก็ลืมๆซะแล้ว(สว.ก็เป็นอย่างนี้แหละ) ประมาณว่า นึกถึงตัวเองตอนเป็นวัยรุ่น ก็ไม่ค่อยกล้าตั้งคำถามกับผู้ใหญ่ ได้แต่มองคนที่อยู่ใกล้ๆตัว ที่แวดล้อมเรา เหมือนหาต้นแบบ แล้วก็พิจารณาเทียบกับตัวเองว่าแบบไหน ชอบ ไม่ชอบอย่างไร เด็กสมัยนี้มีโอกาสมากกว่าในการแสดงความคิดเห็น ความสงสัย หากเขาได้คนที่เข้าใจ มีเมตตา มีความปรารถนาดีก็เป็นบุญนะคะ ชื่นชมอาจารย์วัสฯที่อุทิศตนทำงานด้วยหัวใจของครูของมนุษย์ผู้เกิดก่อนและเปี่ยมด้วยเมตตา รักษาสุขภาพเพื่อทำหน้าที่สำคัญนี้ได้อีกนานๆนะคะ