อ่านแล้วทำให้นึกถึง
ตอนจำพรรษาที่วัดท่่านุ่น
อยู่ฝั่งพังงา ฝั่งตรงข้ามสะพานสารสิน
ท่าฉัตรไชย ภูเก็ต จังเลย

วัดอยู่ห่างทะเลสองโลกว่าได้
กลางวันก็จะไม่ได้ยินเสียงคลื่นทะเล
แต่พอมืดค่ำ ดืกๆ เสียงคลื่นดังมาก
ฟังเพลินเชียว

เคยไปนั่งที่ป่าช้าวัดไม้ขาว อำเภอถลาง
กองฟอนอยู่ทะเลเลย หาดไม้ขาวนี้เงียบสงบมาก(เมื่อก่อน)
นั่งที่นี่จะเห็นระบิน บินว่อนในน่านฟ้า เหนือท้องทะเล บินผ่านภูเขา
บินลงที่สนามบินภูเก็ต

ไม่ทราบตอนนี้ป่าช้าแห่งนี้อยู่เป็นป่าช้าดังก่อนไหม
(อีกแห่งที่ไม่หลงเหลือความเป็นป่าช้าให้ได้สัมผัสเลยคือป่าช้าวัดป่าตอง หาดป่าตอง
พัฒนาเป็นโรงแรมขนาดใหญ่เกิดขึ้นแทนเมรุไปแล้ว ที่เหลือเล็กน้อยก็เป็นสำนักสงฆ์ป่าตอง)