อิอิ...พี่ชายบอกว่า "อ่านบันทึกนี้เหมือนนั่งเรียนหรือฟังในเวที ทั้งวัน เพราะอ่านได้แต่ละตอนต้องย้อนขึ้นไปอ่านใหม่ อ่านทำความใจและแกะผังมายแมฟ ด้วยว่าประเด็นของเกษตรกรก็กำลังเตรียมเกษตรกรสู่อาเซี่ยน..." ก็ต้องขออภัยนะคะ ที่เนื้อหามากไปหน่อย ทำให้ผู้อ่านรู้สึกหนัก จริงๆ แล้วก็ไม่จำเป็นต้องอ่านให้จบในคราวเดียวนะคะ ในห้องเรียนน้องไม่เคยสอนแบบถ่ายทอดความรู้ความคิด โดยให้ผู้เรียนั่งฟังอย่างเดียวหรอกค่ะ มีกิจกรรมให้มีส่วนร่วมอย่างหลากหลาย มีเทคนิควิธีที่ทำให้ไม่เบื่อ ตอนที่ลูกสาวเรียนมหาวิทยาลัย ไปนังดูแม่สอนเนื้อหาทางจิตวิทยา เธอยังบอกเลยว่า แม่สอนสนุก ไม่เหมือนที่เธอเรียนที่มหาวิทยาลัย อาจารย์จับนักศึกษาไปนั่งรวมกัน 200 คน และบรรยายให้ฟังอย่างเดียว

พี่ชายบอกว่า "กระบวนการผลิต การใช้พื้นที่ การแปรรูป เท่าฟังยังไม่เตรียม หรืออาจเตรียมแล้ว แตไมรู้ ก็ต้องชวนคิดต่อว่า เกษตรแบบพอเพียงที่แข่งขันและส่งออกสู่อาเซี่ยนแบบไหน" ตรงนี้แหละค่ะ บางเรื่องต้องคิดนอกกรอบถ้าพิจารณาไตร่ตรองแล้วพบว่า วิธีคิด วิธีปฏิบัติที่เราคิดเราปฏิบัติอยู่เดิมทำให้เสียเปรียบประเทศอื่น

ตอนนี้น้องกำลังปฏิบัติตามสโลแกนของพี่วอญ่า "เดินทางหมื่นลี้ ดีกว่าอ่านหนังสือหมื่นเล่ม" แต่อยากจะคิดนอกกรอบด้วยสโลแกน "เดินทางทุกที มีหนังสือติดตัว" ค่ะ