จากการศึกษา "ศักยภาพการผลิตอาหาร" ของแต่ละประเทศ พบว่า บรูไน และสิงคโปร์ เป็นประเทศที่ไม่มีศักยภาพในการผลิตสินค้าเกษตรและแปรรูปอาหาร แต่มีรายได้ต่อหัวสูง มีเงินลงทุนสูง ซึ่งจะเป็นกลุ่มสำคัญที่เข้าไปลงทุนในประเทศต่างๆ เพื่อป้อนอาหารกลับประเทศ และเป็นผู้ซื้อสำคัญในอาเซียน

ขณะที่ ลาว และกัมพูชา กำลังแรงงานมีน้อย พื้นที่ทำการเกษตรมีไม่มาก เทคโนโลยีการเพาะปลูกอยู่ในระดับต่ำ จำเป็นต้องอาศัยการพัฒนาอีกมาก

ส่วนมาเลเซียนั้นมีศักยภาพในระดับหนึ่ง แต่เนื้อที่เพาะปลูกที่จำกัดทำให้มีพืชเศรษฐกิจที่สำคัญเพียงไม่กี่ชนิด

สำหรับพม่า และฟิลิปปินส์ มีศักยภาพในการเป็นแหล่งผลิตอาหารในระดับปานกลางถึงมาก แต่ข้อจำกัดเรื่องระบบขนส่ง ไฟฟ้า สาธารณูปโภค และภัยธรรมชาติ ทำให้เป็นอุปสรรคต่อโรงงานอุตสาหกรรม จำเป็นต้องมีการพัฒนาอีกระยะหนึ่ง ซึ่งในปี 58 อาจก้าวมาเป็นคู่แข่งที่สำคัญของไทยเช่นกัน

ขณะที่เวียดนาม และอินโดนีเซีย เป็นประเทศที่ให้ความสำคัญต่ออุตสาหกรรมเกษตรและอาหารในลำดับต้นๆ เช่นเดียวกับไทย และมีความพร้อมในหลายด้านในสายตาของนักลงทุนครับ

ข้อมูลจากสำนักวิจัยเศรษฐกิจอุตสาหกรรม 3-05-2555