เมื่อเดือนมกราคม-กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕ ที่ผ่าน ได้ลองนำข้อมูลเรื่องผักหวานป่า
ของโยมน้อยไปให้คนรู้จักกันอ่าน(เขามีที่ดินประมาณสองสามไร่)
ก็คิดว่าเขาคงสนใจบ้าง เขาบอกว่าการทำเกษตรต้องลงทุนมาก

ซึ่งอาตมากำลังคิดว่าที่ดินสองสามไร่นี้ ทำจริงๆก็พอมือพอกำลังกับฐานะพอสมควร
ไม่หนักมากเกินไป ไม่ต้องใช้ทุนมากด้วย ทำแบบผสมหลากหลายคละกันไป
คิดว่าน่าจะพอเป็นไปได้ เขาขอคิดดูก่อน(สงสัยคิดนานแน่แหละ)

ที่แนะนำไปเพราะเขาเป็นลูกชาวนาชาวไร่ แต่ปัจจุบันให้คนทำ ตัวเองทำงานอื่น
คิดว่าคนที่มีพื้นฐานอยู่บ้างแบบนี้ น่าจะมองเห็นการทำแบบพอดีๆ พออยู่ได้
แต่เขายังคิดแบบเดิมๆอยู่ คือทำมากๆ มีที่เยอะๆ จึงจะเหมาะกับการลงทุน

สรุปคร่าวๆว่ายังตามแนวความคิดแบบพอเพียงไม่ทัน คิดว่าต้องทำขายให้มากเข้าไว้
ยังติดอยู่ที่วิธีคิดอยู่ ก็คิดว่าถ้าแนะนำคนไม่เคยใช้ชีวิตอยู่กับพื้นดิน อยู่กับธรรมชาติมาก่อนก็จะยิ่งยากมากไปกว่านี้หลายเท่าแน่เลย

แนะนำคนอื่นไปแล้ว ไฉนเลยจะไม่เรียนรู้เองบ้าง ก็ลองหาวิธีทำเองดูสักหน่อยเป็นไร
อันดับแรกก็ไปหาต้นตะขบก่อน หายากไม่ใช่เล่นเลยตะขบเนี่ย ไปเจอตะขบขึ้นที่ร่องน้ำภายในวัด กว่าจะรู้ว่าต้นไหนเป็นตะขบได้ ก็ได้อาศัยโยมน้อยเป็นคนแนะนำนั่นเอง

ได้นำเมล็ดตะขบไปบีบในถังน้ำแล้วนำไปราดตลอดร่องน้ำ ทำอยู่หลายครั้งแล้ว หลังจากนั้นเห็นตะขบขึ้นมาบ้างเหมือนกัน แต่ไม่ทราบว่าต้นที่ขึ้นนั้น ขึ้นจากที่เราน้ำเมล็ดไปราดไว้หรือเปล่า หรือว่าขึ้นเองตามธรรมชาติ

สังเกตต้นที่ขึ้นมีไม่มากนัก ที่เราไปราดไว้มากมายนั้น ถ้าขึ้นคงจะแน่นมากเลย
ดูแล้วเหมือนมันขึ้นเอง ตอนนี้มีประมาณสามสิบต้นได้(ถ่ายรูปมาฝากโยมน้อยด้วย)

สรุปเบื้องต้นให้โยมน้อยฟังว่า ตะขบนั้นปลูกยาก ยากกว่าที่คิดไว้เยอะแลยแหละ 

เมื่ออาทิตย์ที่แ้ล้ว ฝนตกน้ำเต็มร่อง ระบายไม่ทันทำให้ต้นที่อยู่ในร่องน้ำจมน้ำตายไปบ้าง พอน้ำแห้งแล้ว ได้ถอนต้นที่อยู่ในร่องน้ำออกไปปลูกในถุงดำประมาณสิบต้น

              
              จากต้นเล็กๆเมื่อประมาณเดือนที่แล้ว(ก.พ.-มี.ค.๕๕) ก็เริ่มโตขึ้น
                           
                  
                   ต้นนี้สูงประมาณหัวเข่าแล้ว